my god

متن ترانه امپراطور

ناراحتت کردم دم رفتن

خواستم که نا امید بشی از من



این عادلانه نیست میدونم

ازم نپرس چطور می تونم



یکم واست لازمه بی رحمی

دلیلشو حالا نمی فهمی



به بغض وادارم نکن انقد

این گریه ها باشه برای بعد



تو قلب من یه امپراطور

تسلیم میشه چون که مجبوره



برو نباید مال من باشی

خواهش نکردم این یه دستوره



نفرین به این وجدان بیهودم

ای کاش من خود خواه تر بودم



غرور من اینبار حق داره

دنیا به من خیلی بدهکاره



سکوت یعنی مُرده فریادم

باید تو رو از دست می دادم



از من به تو پنجره ای وا نیست

وقتی که خوشبختیت اینجا نیست



تو قلب من یه امپراطوره

تسلیم میشه چون که مجبوره



برو نباید مال من باشی

خواهش نکردم این یه دستوره

متن ترانه باران تویی

از آسمانم ماتم ببارد
هراس بی تو ماندنم ادامه دارد
نمی نویسم ترانه بی تو
چگونه پر کشد خیال واژه بی تو
به لب رسیده جان کجایی کجایی
که برده طاقتم جدایی
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که در ره تو من
نفس بریده در گزارم
مگر ندانی چو از تو دورم
بی راهه ای خموش و تار
بی عبورم
نمی توانم دگر بگویم
که من اسیر این خزان تو به تویم
به لب رسیده جان کجایی کجایی
رهی نمانده تا رهایی
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که در ره تو من
نفس بریده در گزارم
باران تویی به خاک من بزن
بازآ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم

متن ترانه مریض

عشقه عمیقه من تنها رفیقه من
بی لاکه جیغه من جذابه ساده پوش
چینای دامنت بویِ خوش زنت
سر میرم از تنت از عطر و رنگو بوش
تو فوق العاده ای زیبا و ساده ای
تو شاهزاده ای اما نه تویه قصر
مهتابه نقره کوب ای اتفاق خوب
با تو دمه غروب تهران ولی عصر
بارونو بویه نم یه نور زرد و کم
ما رو به روی هم تو کافه ای قرق
انگار تو یه آن ثابت شده جهان
نمیگذره زمان از اضطرابو ذوق
آرامش غلیظ خوبه بد مریض
جو رو بهم بریز خیره بشو به من
عشقه بدونه رحم دوست دارم بفهم
بی نیشو اخمو تخم حرفاتو رک بزن
با هر نگاه نو بشکاف روحمو
بیرون بکش منو من زیر خاکی ام
لبهاتو غنچه کن چایی تو مزه کن
یه کشفه تازه کن به من بگو کی ام
مغروری و درست مثه خود منی
تو ساکتی ولی خوب حرف میزنی
لبخند نیش دار شیرینه من
یه بار تو اذیتم نکن پا رو دلم نذار
تا بغض میکنی اشکام جاریه
دست خودم که نیست طبعم بهاریه
آرامش غلیظ خوبه بد مریض
جو رو بهم بریز خیره بشو به من
عشقه بدونه رحم دوست دارم بفهم
بی نیشو اخمو تخم حرفاتو رک بزن

متن ترانه ستاره

اگه خوابت میاد خب بخواب
اگه خندت میاد خب بخند
مهم نیستن دیگرون
گاهی چشم هاتو ببند
اونکه دوست داره خب درکش کن
اگه زجرت میده خب ترکش کن
هر کی گوشش به حرفت نیست
گوششو بگیرو پرتش کن
یه مشت عشقه زیقی یه مشت خنگو پیقی
یه مشت عطرو تیغی یه مشت نقو نیقی
نخواستیم بابا بذار باد بیاد
دلم دله آزاد می خواد
یه مشت زهره مارو قلیونو سیگارو
همش شب بیدارو همش کارو کار
نخواستیم بابا بذار باد بیاد
دلم دله آباد میخواد
این روزا دارن بد می گذرن گیجو مردد می گذرن
مثه ماه باش واسه مردمی که مثله جزرو مد می گذرن
ماه که تو اوجه دریا به ساحل نزدیک تره
ماهم بتابه امشب هیشکی غمتو نمی خره
ولاه ستاره تویی به ولاه چاره تویی
اونی که خوشبختت میکنه ولاه آره تویی
ولاه ستاره تویی به ولاه چاره تویی
اونی که خوشبختت میکنه ولاه آره تویی
گل به زلف معشوق زدم به گردنم یوق زدم
آخر سر طعنه شدم نشستم و دوغ زدم
آخر سر شدم نشستم و بوق زدم
آخره غم خستگی بود گریه و دلبستگی بود
نگاه کن به صورتم عاقبت شکستگی بود
یه مشت عشقه ردی یه مشت کدی مدی
یه مشت صفر و صدی یه مشت جزرو مدی
نخواستیم بابا بذار باد بیاد دلم دله آزاد میخواد
یه مشت قرصه خواب و شبو روز بی تابو
همیشه عذاب و همیشه نقاب
نخواستیم بابا بذار باد بیاد
تو یه بار زنده ای پس حالشو ببر
دل دل نکن پرنده باش پرواز کنو بخند
تو یه بار زنده ای پس حال شو ببر
دل دل نکن پرنده باش پرواز کن و بخند
ولاه ستاره تویی به ولاه چاره تویی
اونی که خوشبختت میکنه ولاه آره تویی
ولاه ستاره تویی به ولاه چاره تویی
اونی که خوشبختت میکنه ولاه آره تویی

متن ترانه خلیج ایرانی

تیغیم و می بُریم رعدیم و می غریم
فریادمون پشت کوهُ تکون میده
از جار و جنجال دشمن نمی ترسیم
این خاک خیلی از این بازیا دیده
خون عزیزامون دریاست ای دنیا
طوفان ترین دریا با ماست ای دنیا
سبز و سفید و سرخ آباد و آزاده
تا هست این پرچم بالاست ای دنیا
خلیج ایرانی آبی و آزاده
یه ملت عاشق پشت تو وایستاده
برای داشتنِ تو دنیا اگه جمع شه
فکر کن اجازه بدیم یه مو ازت کم شه
هر آدمی تو دنیا یه تیکه خاک مال اونه
عاشق آب و خاکشه خاک من ایرونه
کوچولو جلوتر نیا این گربه بی رقیبه
این گربه استخرش واسه تو زیادی عمیقه
ما دستامون تو دست همه شما دستاتون تو نفته
کوچولو شیطونی بسه دیگه انگاری یادتون رفته
این گربه خوابه ولی اگه بیدار شه می غره
شیطونی کنی یهو دیدی گوشتونُ می بُره
خلیج ایرانی آبی و آزاده
یه ملت عاشق پشت تو وایستاده
برای داشتنِ تو دنیا اگه جمع شه
فکر کن اجازه بدیم یه مو ازت کم شه
خلیج ایرانی آبی و آزاده
یه ملت عاشق پشت تو وایستاده
برای داشتنِ تو دنیا اگه جمع شه
فکر کن اجازه بدیم یه مو ازت کم شه

متن ترانه نارنجی

متن ترانه دل تنها

درد آمد و درمان نیست
دوری ز تو آسان نیست
فاصله ای بین من
تا لحظه ی پایان نیست
ابر آمد و باران شد
اشکم ز تو پنهان شد
سهمم فقط از عشقت
این قامت لرزان شد
بیچاره دل تنها
رنگ شبن این روزا
داغونه دلم از چی بگم
رفتی که غم جاش اینجا
اشکام داره میباره
دنیام تورو کم داره
چشمای منو ببینو نرو
ازم دل تو چی میخواد
زمانه ی بدی شده کجایی
دگر نفس نمیکشم اگر نیایی
رسیده بی تو راه من به بن بست
مگر مرا به جز تو راه دیگری هست
بیچاره دل تنها
رنگ شبن این روزا
داغونه دلم از چی بگم
رفتی که غم جاش اینجا
اشکام داره میباره
دنیام تورو کم داره
چشمای منو ببینو نرو
ازم دل تو چی میخواد

متن ترانه نشدیم

بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
من یه خنده م که می خونم، من یه دیوونه ام که می دونم
من صدای گریه ی نسلی شدم، که داره می خنده و داغونه
انقدر اشک واسه نداشته هاش ریخته که عاشق ترنم بارونه
بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
نسل من با لگد، پدر از خواب پرید
اما باز روز پدر رفت و جوراب خرید
نسلی که سیلی خورد از همه معلماش
اما هیشکی رنگ اشکاشو ندید
ما که بنگی نشدیم، سیخ و سنگی نشدیم
حال ما خوبه همه، ما مافنگی نشدیم
نسل من عاشق پوسترای رنگی بود و
خواب می دید براش هدیه یه ساز آوردن
یکی جفت پا می پرید توو رویات
پاشو اسکل کپسول گاز آوردن
چه میشه کرد، دنیا رو، هی داریم خالی می بندیم
با چش باز اشک می ریزیم، با چش بسته می خندیم
بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
یادمون داده بودن، دخترا بادکنکن، هیشکی یادمون نداد، که چرا می ترکن
یادمون داده بودن پسرا شیرن، کسی یادمون نداد چرا دلگیرن
زیر درخت آلبالو، شادیمون و گم کردیم
گریه به حال خودمون خنده به مردم کردیم
عمو زنجیر باف، چشامون و میبندیم
تو پشت کوه بنداز، ما بازم می خندیم
بخند بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه
بخند بازم، بخند بازم، بخند و خنده هات از غصه مون کم شه
نمی دونم، با این خنده ت، شاید این روزگار وحشی آدم شه