mojtaba

متن ترانه مریض

عشقه عمیقه من تنها رفیقه من
بی لاکه جیغه من جذابه ساده پوش
چینای دامنت بویِ خوش زنت
سر میرم از تنت از عطر و رنگو بوش
تو فوق العاده ای زیبا و ساده ای
تو شاهزاده ای اما نه تویه قصر
مهتابه نقره کوب ای اتفاق خوب
با تو دمه غروب تهران ولی عصر
بارونو بویه نم یه نور زرد و کم
ما رو به روی هم تو کافه ای قرق
انگار تو یه آن ثابت شده جهان
نمیگذره زمان از اضطرابو ذوق
آرامش غلیظ خوبه بد مریض
جو رو بهم بریز خیره بشو به من
عشقه بدونه رحم دوست دارم بفهم
بی نیشو اخمو تخم حرفاتو رک بزن
با هر نگاه نو بشکاف روحمو
بیرون بکش منو من زیر خاکی ام
لبهاتو غنچه کن چایی تو مزه کن
یه کشفه تازه کن به من بگو کی ام
مغروری و درست مثه خود منی
تو ساکتی ولی خوب حرف میزنی
لبخند نیش دار شیرینه من
یه بار تو اذیتم نکن پا رو دلم نذار
تا بغض میکنی اشکام جاریه
دست خودم که نیست طبعم بهاریه
آرامش غلیظ خوبه بد مریض
جو رو بهم بریز خیره بشو به من
عشقه بدونه رحم دوست دارم بفهم
بی نیشو اخمو تخم حرفاتو رک بزن